„We chase misprinted lies…” nucił stłumionym głosem nieżyjący już lider legendarnego Alice in Chains. Layne Staley nigdy nie należał do osób przeciętnych i grzecznych. Zbuntowany, zawsze w kontrataku do otaczającego go świata, wyobcowany, egzystujący w swoim własnym świecie heroinowych urojeń żył szybko i umarł w męczarniach bardzo młodo. Jednak niepowtarzalny styl i charyzma zapewniły mu miejsce w rankingu najbardziej niezwykłych artystów rockowych wszech czasów, a płyta „Dirt” po dziś dzień uchodzi za najbardziej osobistą „encyklopedię” walki z narkotykowym nałogiem.

Podobnie jak każdy inny indywidualista, Staley stworzył „coś”, co trudno powielić. „Coś”, co niesie w sobie pewną nietuzinkową historię. „Coś”, co przesuwa kolejne granice o kolejne cale. Bo, jakkolwiek świat by się nie zarzekał i nie wielbił ludzi żyjących zgodnie ze schematami, to jednak wszyscy potrzebujemy indywidualistów, ludzi, którzy idą pod prąd, łamią konwenanse i przyjęte zwyczaje. Właśnie dzięki takim „szaleńcom” nie stoimy w miejscu i odkrywamy nowe horyzonty, nowe możliwości. Rozwijamy się.

Podobnie było z Hondą Civic VIII – autem tak spektakularnym i szokującym, które nie tylko ośmieszyło konwencjonalnego do bólu Golfa i Focusa, ale też zmusiło Toyotę do odłożenia prezentacji nowej Corolli o rok. Dlaczego? Bo okazała się… nazbyt nudna.

Honda Civic VIII - oryginalność w cenie

Kiedy czytam komentarze na temat Hondy Civic VIII, to w większości przypadków autorzy wytykają mu „ kosmiczną stylistykę” i „wyprzedzający epokę design”. Pytam – czy to wada? Czy to przywara, że jakiś producent zdecydował się w końcu zaprojektować auto, które rzeczywiście szokuje? Auto, które faktycznie nietuzinkowością przyćmiewa wszystko, co jeździ po drogach? Samochód, który na tle niemieckiej szarzyzny może śmiało, nawet dzisiaj, pretendować do grona najbardziej nowatorskich konstrukcji.

O nadwoziu Civica produkowanego od 2006 roku napisano już wiele. W zasadzie nie sposób dorzucić nic, co nie zostało już powiedziane. Skrajnie futurystyczna, niemal jednobryłowa linia nadwozia, z minimalistycznymi zwisami, nawet pięć - sześć lat od debiutu wygląda niezwykle nowocześnie i stylowo. Pięknie zaprojektowany pas przedni, z wtapiającymi się w niego kloszami reflektorów, fantastycznie współgra z niemniej oryginalnym „zadkiem”. Spojler umiejscowiony na tylnej szybie może i podkreśla sportowe aspiracje kompaktowej Hondy Civic, ale ogranicza niemal do zera widoczność w lusterku wstecznym.

Honda Civic VIII - taki mały, a taki duży...

Mierzące 4 255 mm nadwozie za sprawą przyzwoitego rozstawu osi (2 620 mm) zapewnia zaskakującą ilość miejsca w środku . Szerokie na 176 cm i wysokie na 146 cm nadwozie zapewnia bardzo komfortowe warunki podróży pasażerom przednich, wystarczająco wyprofilowanych foteli. Jednak za sprawą dość znacznej ich twardości oraz braku regulacji odcinka lędźwiowego niektórym osobom mogą one nie przypaść do gustu. Także osoby podróżujące na tylnej kanapie nie powinny uskarżać się na deficyt przestrzeni. Jedyne, czego może im brakować to… światło. Na tylnej kanapie Hondy Civic VIII jest naprawdę ciemno – wysoko poprowadzona linia drzwi bocznych oraz niskie osadzenie kanapy sprawiają, że pasażerowie mogą się czuć nieco jak w „kapsule”.

Przestronność i funkcjonalność to mocne strony kompaktowej Hondy. W pierwszej kolejności zaskakuje ilość miejsca w środku tak niepozornego auta. Jednak i to nie jest największym zaskoczeniem – krótka lektura ujawnia inny, niespotykany w tej klasie pojazdów atrybut Civica - bagażnik. Jego pojemność to aż 455 litrów!!! By było jeszcze zabawniej, to tylko nieco mniej (zaledwie 10 l) niż w… Accordzie! Dodatkowo w razie potrzeby jednym ruchem ręki można złożyć oparcie tylnej kanapy i do kompaktowej Hondy zapakujemy wówczas aż 1352 l.

Honda Civic VIII - fani "Star Wars" będą zachwyceni

Pierwszy kontakt z wnętrzem Hondy Civic VIII może przyprawić o zawrót głowy. Całkowicie podporządkowany kierowcy kokpit, mnóstwo wyświetlaczy, bardzo nietypowy kształt, sporo przycisków i stylistyka rodem z filmów Petera Jacksona to zdecydowanie nie to, do czego przez lata przyzwyczajała klientów japońska marka. Jednak już krótkie obcowanie z autem pokazuje, że ten bardzo nietypowy projekt deski rozdzielczej powstawał razem z użytkownikami – obsługa auta jest naprawdę intuicyjna i z pewnością nikt nie powinien z nią mieć większych problemów. Co więcej, po krótkim czasie chyba każdy zakocha się we wspaniałej, mięsistej kierownicy, która przywodzi na myśl najbardziej zwariowane auta sportowe. Przy tym, dzięki przyciskom obsługi fabrycznego radia, nie trzeba nawet przez całą podróż odrywać od niej dłoni. Cyfrowy wyświetlacz prędkościomierza umieszczony tuż pod szybą, przed oczyma kierowcy, doskonale się sprawdza i pozwala kierowcy na bieżąco śledzić prędkość auta bez konieczności odrywania wzroku od drogi. Dźwignia manualnej skrzyni biegów wygląda niczym dżojstik i perfekcyjnie współgra z nietypowym projektem reszty kokpitu. Do precyzji jej działania także większych zastrzeżeń mieć nie sposób, choć kilka razy zdarzyło mi się mieć problemy z wrzuceniem pierwszego biegu. Jedyny, w moim odczuciu, większy mankament wnętrza to sposób uruchamiania auta – najpierw trzeba przekręcić bardzo zwyczajny kluczyk w jeszcze bardziej tradycyjnej stacyjce, a następnie przycisnąć czerwony przycisk „Engine start” znajdujący się po przeciwnej stronie koła kierownicy, tuż przy włączniku świateł. Trochę brakuje mi w tym sensu.

Honda Civic VIII - szybko i tanio

Honda nigdy nie próbowała konkurować z innymi producentami ceną. Jakoś japońskie auta z wielką literą „H” na masce nigdy nie próbowały udawać, że są niezwykle tanie. W zamian za nieco wyższą cenę klientom oferowano bogate wyposażenie, komfort, bezpieczeństwo i przede wszystkim, doskonałą dynamikę. A o tą ostatnią dba najczęściej spotykana pod maską, benzynowa jednostka napędowa o pojemności 1.8 l i mocy 140 KM. Niczym nie wspomagana imponująca moc zapewnia lekkiemu autu (1 250 kg) więcej niż zadowalającą dynamikę: do 100 km/h auto rozpędza się w mniej niż 9 s, a maksymalnie przekracza barierę 200 km/h. Nieco gorzej jest tylko z elastycznością, bo motor Civica do życia budzi się przy ok. 4 tys. obr./min – wówczas dopiero pokazuje swój niepohamowany temperament w pełnej krasie, wydając przy tym ponętne dźwięki. Spalanie? Także jest na akceptowalnym poziomie: w cyklu miejskim nie powinno przekroczyć 10 l/100 km, natomiast poza terenem zabudowanym przy rozsądnym obchodzeniu się z pedałem gazu można zejść nawet do 6.5 l/100 km. Średnio, przy normalnym użytkowaniu auto powinno spalić ok. 7.5 – 8 l/100 km. Największym minusem jest niestety pojemność zbiornika paliwa – 50 l w ruchu miejskim wystarcza zaledwie na 500 km.

Honda Civic VIII - zero bujania

W parze z doskonałymi osiągami idzie doskonale zestrojone zawieszenie. Co ciekawe, konstruktorzy przy projektowaniu podwozia starali się stać w opozycji do nowatorskiego projektu nadwozia. Kolumna MacPhersona z przodu to jeszcze w miarę proste i sprawdzone rozwiązanie, przy tym bardzo skuteczne. Natomiast zajmująca niewiele miejsca belka skrętna z tyłu to zdecydowany ukłon w stronę przestronności przestrzeni bagażowej i kosztów eksploatacji. Nawet poprzednik, czyli Civic VII, miał z tyłu układ wielowahaczowy. Sceptycy z pewnością wytkną Hondzie przesadną prostotę tylnej osi, ale jak pokazuje praktyka, belka skrętna w tym aucie sprawdza się nadspodziewanie dobrze. Sztywne zawieszenie sprawia, że na nierównościach auto nieco podskakuje, ale za to precyzyjnie trzyma obrany tor ruchu. A w sumie o to w tej sportowej Hondzie najbardziej chodzi.

Honda Civic VIII - minusów... brak

Brzmi jak ideał – ale czy takowym Civic ósmej generacji naprawdę jest? No cóż, nieprzyjemne trzaski dochodzące z deski rozdzielczej w autach sprzed liftingu (2009) oraz zdecydowanie niedopasowany charakterem do pojazdu benzynowy silnik 1.4 l (a w zasadzie 1.3 l bo o pojemności 1 339 cm³) to w zasadzie największe „minusy” Civica. Poprzednik miał niemałe problemy z brązowym nalotem atakującym klapę bagażnika i inne elementy karoserii. W tym Civicu jak na razie wszystko jest ok., choć zdarzają się delikatne wykwity korozji na łączeniach elementów karoserii. Akcja przywoławcza związana z wadliwie działającym hamulcem ręcznym w zasadzie wyeliminowała problem, choć czasami zdarzają się nawroty problemu. I w sumie to na tyle. Civic to doprawdy bardzo trwałe auto – problemy z elektroniką, zawieszeniem czy silnikami to temu modelowi pojęcia obce. Wszelkie raporty niezawodności potwierdzają wysoką jakość wykonania przepastnego hatchbacka. A jak już się jakieś problemy pojawią – no cóż, japońska jakość kosztuje i zarówno części jak i usługi serwisowe w ASO potrafią zaboleć portfel. Na szczęście zbyt często zaglądać tam nie trzeba – bezobsługowy łańcuch rozrządu oraz 20-to tysięczne interwały pomiędzy wymianami oleju pozwalają znacznie zaoszczędzić na obsłudze auta.

Honda Civic VIII - auto nie dla wszystkich

Civic to auto nietanie – zarówno w zakupie, jak i serwisowaniu. Ale w zamian odwdzięcza się bezproblemową eksploatacją, świetnym prowadzeniem, doskonałymi wrażeniami z jazdy i bogatym wyposażeniem. Nie bez znaczenia jest także bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa – w testach zderzeniowych Euro – NCAP japońska konstrukcja powstająca w Wielkiej Brytanii otrzymała maksymalną notę pięciu gwiazdek. Jednak futurystyczna stylistyka oraz kosmiczny projekt deski rozdzielczej nie wszystkim przypadną do gustu. Natomiast Ci, którzy zdecydują się na zakup auta, raczej wyboru żałować nie powinni – wszakże trudno na cokolwiek uskarżać się w tym modelu.

Honda Civic VIII

• Silnik: benzynowy - 1.8 l 140 KM

• Rok produkcji: 2007

• Stan licznika: 45 000 mil (72 000 km)

• Średnie spalanie: 7.8 l/100 km

• Średni koszt pokonania 100 km (przy cenie paliwa 5 PLN/litr): 39 PLN

• Ogólna ocena auta przez użytkowników: 5.5/6

Szukasz auta? Takiego jak w materiale? Może innego? Sam nie do końca wiesz jakiego?

Napisz do nas - z przyjemnością doradzimy Ci w zakupie!